What better place to dream than in Paris?

Bonjour!

Bon, nooit gedacht dat dit van nul schrijven zo moeilijk zou zijn, een computerscherm geeft niet zoveel feedback eigenlijk - maar we gaan toch een poging wagen. Ik heb te vaak de neiging om vaag en sporadisch nieuws door te spelen of belangrijke zaken en evenementen te vergeten  - noem het dus maar een vorm van zelfcontrole. Enfin, bij dezer, een echte, eerlijke en ongecensureerde update vanuit the city of blinding lights.

Ik ben hier nu een tweetal weken en het begint stilaan door te dringen dat ik hier verblijf (goed op tijd, zo doe ik dat). De afgelopen weekends heb ik bezoek gehad van het thuisfront, maar deze week zat ik voor het eerst echt "alleen" in Parijs. Nuja, alleen - in de straten loop ik tussen het ene koppel al verliefder en ostentatiever dan het ander (ça m’éneeeeerve), in de groetenafdeling sta ik tussen de andere tomatenliefhebbers en in de metro met zit ik gepropt tussen de rest van de Parijse bevolking. Ik heb mijn eerste lessen gehad deze week en verder bestaat het leven hier totnogtoe voornamelijk uit regelen, arrangeren en faire la queue partout. En vele Erasmussoirées, dat dan ook weer wel.

Het wordt sowieso een vol semester, zo dien ik naast het gewone schoolwerk ook 10 Franse romans te lezen (de proffen hebben hier duidelijk gevoel voor humor), maar ik ben vastbesloten (zo'n lelijk woord) alles eruit te halen. You only live once, en ik zit begot in Parijs. De paranoïde schijter die ik al eens overtuigend durf te personaliseren neemt tegenwoordig dagelijks de metro (don't you just love the smell of pee in the morning?) of de RER naar soit het centrum, soit Nanterre Université en heeft al eens aan Franse mensen (echte Fransen!) het uur en de weg mogen uitleggen als een ware local. Naast de vele leuke soirées met de al even leuke Erasmussers (mijn taalgebruik is werkelijk enorm variërend) ga ik ook af en toe eten bij Monique, qui m'appelle toujours sa petite Parisienne, en co - werkelijk enkele van de liefste mensen die ik ken en aan wie ik mijn wel zeer geapprecieerd logement te danken heb. Ik sta onder de Erasmussers een beetje bekend als de fotograaf van dienst, twee weken ver en ik zit aan 500 foto's - dat doe ik dus niet slecht - maar da's allemaal goed, 't zijn stuk voor stuk mooie herinneringen. Onder de Erasmussers zitten voornamelijk Duitsers (en een overgroot deel van Munster) met daarnaast een occasionele Griek, Roemeen, Taiwanees of nog iets anders. Afgelopen weken zijn we zo 's avonds op de quais de la Seine samengekomen, hebben we een apéro gehouden vlakbij Dome des Invalides, waarna er een feestje was in Club 67 op de Champs-Elysées, en is er ook al geregeld samen gegeten en gekookt geweest gezijn gedaan.

Ik begin stilaan mijn draai te vinden (op de occasionele metro in de foute richting na, heerlijk awkward), alleen het budgetair leven in Parijs moet ik nog ontdekken - het uitgaansleven hier is vrij duur en ik denk ook niet dat er veel mensen met een boodschappenlijstje van 4 artikelen terugkeren met een rekening van 60 euro, maar dat zijn beginnersfoutjes, laat ons zeggen. Ow. En bref, la vie à Paris is zeer mooi, gevuld en overweldigend maar dat neemt niet weg dat ik de mensen en Belgique (en Toulon en Granada, als we helemaal volledig zijn) een beetje mis, dus hey, I'm only a tgv away.

A la prochaine! En er is een duif voorbij mijn raam aan het patrouilleren. Hm.