on s'aime comme ça, la Seine et moi

10 dagen later (helaas geen 10 uitgelezen boeken later) en hier zit ik weer. Het zou artyfarty zijn moest ik iets kunnen zeggen in de trant van 'met vulpen in de hand en een stuk vergeeld perkament voor mijn neus' maar 't is van de technologie dus pennen zijn niet van toepassing en de rol van dichtstbijzijnd papier wordt opgenomen door mijn iets te overmatig aanwezige zakdoeken. Want oh ja, j'ai trop profité de la chaleur du métro (ik krijg die eerste regels van Complainte pour Sainte-Catherine niet uit mijn hoofd, de ironie) - daarop is't namelijk altijd duizend graden en aangezien het daarbuiten zowat min drie miljard is, had het immuunsysteem van Julie zoiets van kom, we placeren een bronchitiske.

Geen les op dinsdag, dus vandaag is revalidatiedag. Naast een ferme réhabilitation staan La Condition humaine van Malraux en de nodige revisie van mijn nota's van gisteravond op het programma (een overzicht van de belangrijkste Franse uitgeverijen en hun deelcollecties, het merendeel van mijn nota's bestond dus uit de zeer intelligent ogende "Ba..." en "Ed. [obe?]") - en dat laatste heb ik als het ware al van mijn lijst kunnen aftikken. Maar aangezien ik chronisch uitstelgedrag vertoon en na een productieve inspanning verplicht moet recupereren, ga ik nu eerst heel heel veel tijd in een nieuwe post stoppen om daarna in mijn warm bed te kruipen. Met La Condition. Denk ik.

Waar was ik gebleven? Ik heb op heden officieel de goedkeuring van Leuven voor mijn vakken en bijgevolg een voltooide inschrijving, je fais vraiment mes études à Paris (Nanterre, peu importe) - hmm-hmm. Voor het merendeel van mijn vakken kan ik rekenen op het gezelschap en zo nu en dan medezuchten van Joren, hetgeen ten zeerste geapprecieerd wordt. Qua buitenschoolse activiteiten beginnen we stilaan de goed(koper)e locaties te vinden en mijn portemonnee is daar ook niet rouwig om. Die uitsparingen compenseer ik dan weer wel met uitspattingen in Starbucks. Maar komt goe ze. Ik hou er gewoon van om daar met een boek (en zo heb ik er wel een aantal) en een latte een uurtje of twee bezig te zijn - en uiteraard werkt dat absoluut niet zo met een boek en een homemade koffie op mijn kot. Enfin.

Vrijdag ben ik gaan eten met Maja, een kaasfondue met fromage du chèvre et miel, er gewoon aan terugdenken doet mij wederom kwijlen (I know, so sexy), vervolgens hebben we de buurt van Saint-Germain Des-Pres "onveilig gemaakt" (God, ik haat die uitdrukking) en afsluiten hebben Christina, Maria, Jens en ik gedaan met een nachtelijk gekokerel en grote sleepover chez moi. Zaterdag was er een Erasmusfeestje op de Seine, y-compris boot, welteverstaan, en hebben we een nachtelijke vaartocht gemaakt langs de Eiffeltoren, Dome des Invalides, Gare d'Orsay, ... - echt, ik denk dat Paris by night altijd magisch zal blijven. En en dépit de mon scepticisme à ce sujet, ik kan nu ook wel begrijpen dat ze nog duizend keer mooier is wanneer je verliefd bent. Maar dat maakt het nog steeds niet nodig om om de vijf botten die liefde voor gans Parijs te portreteren. I'm just sayin'. Verder ben ik zondagavond met Christina, Eva, Hanne, Lea en Nasos naar Un Monstre à Paris gaan kijken en waren ook mijn andere avonden mooi gevuld. Ik heb het echt getroffen en de mede-Erasmussers zijn vraiment iets, stuk voor stuk geweldige mensen. Als ik nu nog eens uitdokter hoe ik mijn melk kan opwarmen zonder dat de microgolfoven volhangt kan ik mezelf hier perfect gelukkig prijzen.

Volgende week start een met bezoek gevulde maand (whieeeee) en het startschot wordt gegeven op de tonen van niemand minder dan Bon Iver, 't kan haast niet poëtischer of perfecter.


this is not the sound of a new man
or crispy realization
it’s the sound of the unlocking and the lift away
your love will be
safe with me