Het is half 8 op een zaterdagmorgen, Parijs slaapt nog en zo ook Marthe, Isabelle en Joris. Omdat mijn slaapsysteem zoiets had van “kom, jij wordt wakker en slaapt niet meer”, vond ik er niets beter op dan jullie nog eens van een update te voorzien.
’t Is de afgelopen weken al superdruk geweest met bezoekjes uit België (en Granada en Toulon, jawel, we doen dat hier à la internationaal) maar het was werkelijk sehr fijn. Allereerst waren - in order of appearance - Alessandra, Karlien, Liese, Evelien, Kelly, Kato, Cyriel en Olivier. Na een kleine verdwaal in Gare de Lyon zag ik daar na lange tijd mijn Prins Ali terug, de volgende dag is Charlie als een ware local zelf naar Le Pantalon gemetrood - dat is een ongelooflijk bizar uitziend “woord” - en de dagen erop was het eerst de beurt aan de rest van de meisjes, het is niet elke dag dat Gare RTE Galieni valiezen in’t rond ziet vliegen en 7 meisjes als een bende zestienjarigen mekaar gillend tegemoet hoort hollen, en vervolgens aan de mannelijke delegatie van het weekend – die er ondanks een kleine overslaap van de heer Notteboom toch ook zijn geraakt. Een weekend gevuld met Eiffeltorens, koffiepauzes, Le Bidule, goeie muziek en heel veel warm reüniegevoel. De concerten van Lykke Li en Bon Iver op Pitchfork Music Festival zou ik niet ongraag herbeleven, Justin Vernon weet zijn publiek te betoveren quoi. Parijzenaren weten nu dat Kato haar koffie avec milk drinkt en Cyriel zijn nachtelijke Charlie the Unicorn-imitatie zal ook niet zo snel vergeten worden – maar hoe heet diejen eenhoorn nu eigenlijk? Bref, Bonnie, ’t was bon. Meer dan bon.
Alessandra is nog een paar dagen langer in de stad van duizenden lichtjes gebleven, we hebben onder andere een heuse metrodag gedaan (ca ne passe pas vraiment quand je le dis comme ca, maar ’t was van de vree plezant) en een Stupid Crazy Love meegepikt - laat die termen ons nu juist karakteriseren - en vervolgens was het de beurt aan het thuisfront. Van de Eiffeltoren over Pompidou tot de Notre Dame en een massaaankoop bij Shakespeare and Company, van Pierre zijn macarons over de obligatoire Starbucks tot Le Bidule– ’t was allemaal zeer mooi. En het was nog niet gedaan. Le lendemain stond daar wederom iemand op mijn stoep (in feite niet helemaal, maar we zeggen dat zo voor de poëzij van het verhaal) en het was Alexander de Grote. Dat is eigenlijk niet zo grappig en ik ben mij daar volledig van bewust, maar het is nog vroeg dus het is nog vroeg. Vroeg, dus. Drie dagen met Starbucks, Le Bidule, een Eiffeltoren, Montmartre, Musée d’Orsay en meer plezanterijen. Julie wordt nooit lang alleen gelaten, dus de volgende dag kwamen daar al die drie slaapkoppen in Gare Du Nord aangetjoekt. Gisteren hebben we het Pantheon bezocht met Faucault zijnen bengel, zijn we langs de Notre Dame gepasseerd en hebben we vervolgens een McDonald’s (mijn eerste in Parijs!), Pompidou en Starbucks geplaceerd. Parijs begint trouwens stilaan in de kerstsfeer te komen en eigenlijk vind ik dat toch niet zo erg, ’t maakt het allemaal nog magischer. Gisteravond hebben we gegeten met Jens et Maja en na een licht gefaald cinemabezoek hebben we een feestje gehouden chez moi. Vandaag en morgen staat er waarschijnlijk een Eiffeltoren (neuh) en Paris Photo op het programma, de rest zien we nog wel. En volgende week komt daar dan Pater Emilius aangetrainàgrandevitessed met een ridderlijke knaap in kielzog. Mes amis me gâtent quoi.
Ik heb doorgeschreven voor een drietal kwartier en voel terug een klein slaapje opkomen dus ik denk dat ik hier mijn update zal afronden. Op schoolvlak vlot het hier zozo, ik kan mooi volgen in de lessen en de komende weken staan de eerste épreuves op het programma – er mogen altijd bossen in brand gestoken worden bij wijze van steunbetuiging. Parijs op zich blijft echt geweldig en betoverend en de Erasmussers, ik kan het niet genoeg zeggen, ’t zijn prachtmensen, maar met jullie aanwezigheid was/is het hier écht volmaakt. Ik weet wat ik mis en ik weet waarvoor ik toch nog zal terugwillen, want het is niet hetzelfde zonder jullie. You make for a pretty perfect Paris.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten